۱۳۹۲ اردیبهشت ۲۶, پنجشنبه

رای ای که دادنیست و انتخابی که کردنی


اون تلفن عمومیای دوزاری رو یادتونه؟ یادتون میاد که بعضی وقتا تا سکه رو مینداختم ، دوزاریمون رو میخورد و چه حرصی می خوردیم؟ حالا تصور کن وقتی می دیدی با اون بدبختی دوزاری پیدا کردی و میخواستی باهاش یه تماس بگیری ضروری بگیری،از عصبانیت چنتا ضربه هم میکوبی به اون تلفن ،در همین حین چند نفر میان میریزن سرت و تا میخوری بزنندت و هزار تا فحش و تهمت هم بهت بزنن، که چیکار با تلفن داری ، با اینکه اونا خودشون میدونستن این تلفن خرابه، ولی بعد از اینکه خوب له و لوردت کردن، بهت بگن: عزیزم صحنه رو ترک نکن و یه بار دیگه امتحان کن!
آدم باید خیلی ساده دل و خوشبین باشه که بعد از اینکه خوب کتک خورد و با علم به اینکه اون تلفن ایراد داره، بازم بره و یه دوزاری دیگه بندازه توش و امیدوار باشه که حتی بتونه شماره آمریکا رو هم با همون دوزاری و همون تلفن خراب بگیره!

پی نوشت : 
دو زاری  : ارزش رای ما در جمهوری اسلامی  
تلفن سکه ای : صندوق انتخابات 
تماسی که برقرار نمیشه : کاندید مورد نظر ما که انتخاب نمیشه 
امریکا : آزادی 

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر